dinsdag, juli 14, 2020

Corona-kitsch?

Shari Van Goethem schreef dit opiniestuk voor De Morgen. De krant publiceerde het op woensdag 25 mei 20. Aan MagaZijn gaf ze de toestemming om haar mening ook met onze lezers te delen. En dat doen we heel graag ...

Het leven neemt stilaan weer een vorm aan. Een vorm die weliswaar nog niet helemaal in onze hoofden past. Eén waarvan we de lijnen niet (bewust) hebben getekend en die ons leven er nu uit laat zien hoe het eruitziet: met mondmaskers, handgel die een laagje op onze tere huid legt, regels die stellen dat die tere huid niet meer aangeraakt mag worden. De lijnen zijn (min of meer) duidelijk en leveren jammer genoeg geen kunstwerk op.

Wat als de verstandige keuzes die voor ons gemaakt worden, indruisen tegen mijn diepste gevoelens?

Dit nieuwe leven is misvormd. Daar mogen we treurig om zijn. Daar mogen we ons vragen bij stellen. Is dit nieuwe ‘normaal’ in ‘het algemene belang van de mens’ geen verdoken ontmenselijking? Wat als de verstandige keuzes die voor ons gemaakt worden, indruisen tegen mijn diepste gevoelens? Deze vragen zijn terecht. En wat mij betreft niet eenduidig te beantwoorden. Is dat een probleem? Neen. Het wordt pas een probleem als we ons die vragen niet meer mogen stellen. Dat het een kwestie wordt van: ‘Het is wat het is en zint jou dat niet? Pech!’ Mogen we dit alstublieft even verwerken? Als het even kan: samen, in gesprek?

Toch is het ook zinvol te bedenken dat een vorm niet enkel bestaat uit lijnen, maar ook uit vlakken. Wanneer gaan we het over die vlakken hebben? Over hoe we die een warm menselijke kleur kunnen geven bijvoorbeeld. Ik denk aan de vrouw wiens partner een operatie moet ondergaan, omdat er zich weer een gezwel heeft gevormd. Ze kan niet mee naar het ziekenhuis en moet thuis bang afwachten. Ik denk aan de familie die naar België komt overgevlogen om afscheid te nemen van een overleden familielid, maar daarbij rekening moet houden met 1,5 meter afstand. Alsof verdriet zoveel afstand verdraagt.

Maar ik denk ook aan de gezinnen die nog niet zo lang geleden tot elkaar veroordeeld werden, minder presteerden, daar een plekje aan leerden geven … Gaan we hen vragen om ‘de schade’ in te halen? Gaan we hen terug doen geloven dat (alleen) de job aanzien en zin verschaft? Wie bent u? Ik ben schrijver, ik ben boekhouder, ik ben administratief medewerker … Nonsens! 

Deze vorm ís nieuw. Álles wat voorheen was, past daar sowieso niet in.

Gaan we deze holle nieuwe vorm met andere woorden weer opvullen met oude gewoontes? Gaan we alles in het werk stellen om onze oude maniertjes te doen inpassen, tegen beter weten in? Voor mij komt dat op hetzelfde neer als de vrijgekomen ruimte leeg laten. Deze vorm ís nieuw. Álles wat voorheen was, past daar sowieso niet in. We kunnen tijdelijk doen alsof dat wel kan, hier en daar het één en ander forceren, totdat het barst.

Waar zijn de creatievelingen die aan vorm betekenis kunnen geven? Ze zijn er! Wie geeft hen een stem?

Als het aan mij ligt: dan stappen we af van het hippe zwart-wit en denken we weer in kleur; creëren we een vierdimensionale ruimte, waarin we aanvaarden dat er een dimensie is die aan het menselijk begrijpen ontsnapt; laten we hier en daar een gat naar iets anders dan het gekende. Dat klinkt abstract. Dat is het ook. Dit is een verzoek om het samen op een creatieve manier concreet te maken.

Tekst: Shari Van Goethem
Coverfoto van Shari Van Goethem © Toon Bouve

Lees ook het interview met Shari over haar nieuwste dichtbundel: ‘Poëzie is een manier van zijn. Ze vraagt openheid, aandacht en toewijding.’ 

Boeiend artikel? Help ons zin te geven en te delen

 Dank je wel!

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Gelieve je opmerking in te voeren!
Geef je naam hier op

1,097FansLike

Blijf op de hoogte

Schrijf je nu in voor onze spetterende nieuwsbrief.

Lees ook!

Leven met een niet-aangeboren hersenletsel: eerst zelf patiënt, nu coach voor anderen

0
Gunther Ritsmans (43) uit Leuven kreeg in 2017 tijdens een sportevenement een hersenbloeding, met een Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH) als gevolg. Na een lange revalidatie...

Rabbi ‘Lord’ Jonathan Sacks: ‘Als de mens zijn vrijheid wil bewaren, moet hij zelf...

0
De vakantie-exodus komt dan toch op gang. ‘Exodus’ gebruiken we in onze dagelijkse taal voor een grote uittocht. Voor de joden verwijst Exodus naar...

Communicatie-expert Jan Callebaut: ‘Zware crisisomstandigheden roepen om verbindend leiderschap en precies dàt missen we...

0
Echt luisteren naar mensen, naar hun verlangens en angsten. Dat is wat Vlaanderens bekendste communicatiespecialist en marktonderzoeker Jan Callebaut in zijn werk voor bedrijven...

Geen rozen zonder doornen: wat ik leerde van palliatieve patiënten

0
Patiënten die op haar palliatieve zorgeenheid aankwamen, leerden verpleegkundige en pastor Wies Beckers wijze levenslessen ... Lieve mensen, Geen rozen zonder doornen. Dat kon ik meermaals...

De grootsheid van de ‘kleine goedheid’

0
April 2020: covid-19 houdt lelijk huis, de ziekenhuizen staan onder hoogspanning. Hoofdpastor Martijn Steegen van de UZ Leuven maakt zich grote zorgen. Alle kaders...

Dineren in het donker en andere verb(l)indende initiatieven

0
Als we honger hebben, weten we dat we moeten eten. Omgaan met onze psychologische noden is een ander paar mouwen. De lockdown heeft dat...

Keramiek op tafel: boek je privé-tentoonstelling!

0
Wat doe je als kunstenares wanneer je je werk niet meer mag tentoonstellen wegens de lockdown? Keramiekkunstenares Mien De Winter bleef niet bij de...

Meest Gelezen

Lisbeth Imbo: ‘Ontmoetingen waarin mensen zich in hun kwetsbaarheid tonen, koester ik’

0
Ze wilde topadvocate worden - ‘assisenpleitster op leven en dood!’ - maar het werd journaliste. Niet toevallig...

Directeur zorg Greet Bonner: ‘Ik wil mensen met een handicap een plek geven in de wereld’

0
‘We hebben een afspraak met Greet Bonner,’ melden we aan de receptie. ‘Je zult haar horen aankomen,’...

Minister van Justitie Koen Geens: ‘Zijn waar je bent, is één van de moeilijkste en waardevolste lessen’

0
Het is kort na de val van de regering en dus hangt er verkiezingskoorts in de lucht....