vrijdag, juni 5, 2020

Lockdown in de middeleeuwen

De heilige Clara van Assisi (1193-1253) leefde ook in haar kot. Niet omwille van een kwaadaardig virus, wel omdat het buiten veel te gevaarlijk was voor vrouwen. Lezeres Brigitte Puissant schrijft haar een brief, van vrouw tot vrouw.

Lieve Clara,

Zoals wij nu in ons kot moeten blijven, zo leefde ook jij in de beslotenheid. Je moest wel. Buiten was het te gevaarlijk voor vrouwen.

Je ‘kot’ was het oorspronkelijk kerkje van San Damiano dat er gehavend bijlag toen Franciscus, vol van Christus, opriep: ‘Herstel mijn kerk’. Hij herstelde het vervallen gebouw en verbouwde het zelfs verder toen jij er met je medezusters kwam wonen. Je wou niet huizen in bestaande kloosters van Benedictinessen. Comfort en grondbezit waren echt niet wat je wilde. Je verkoos de kleine eenvoud van San Damiano.

Jullie huis was dus hersteld met de handen van jullie Heilige Vader Franciscus. Jij noemde jezelf ‘zijn plantje’. Jij, het plantje in de omtrek van zijn hand. Je ‘kot’ zie ik voor mij als een sacrale ruimte van intens gebed, één van stilte en gekeuvel, ondergeschikt aan één grote Stilte.

Het rijmt misschien met wat ik hier nu ervaar, Clara. De stilte op mijn plek lijkt deel uit te maken van een wereldwijde stilte en leegte. Een virus noopt ieder van ons om onze armoede te erkennen. We kunnen het beestje niet verslaan, nog lang niet. Met zijn allen, zonder onderscheid, moeten we nu wel onze eigen kwetsbaarheid onderkennen. Het is alsof deze Bijbelse plaag ons dwingt tot de essentie. Of tot datgene waar jij radicaal voor koos: een leven van louter mens-zijn in handen van God. Weg van aanzien, geld en macht.

De stilte op mijn plek lijkt deel uit te maken van een wereldwijde stilte en leegte.

De lege autosnelwegen, de lam gelegde vliegtuigen en de stoffige auto’s getuigen van onze ongebreidelde vrijheid. Gesloten rolluiken van winkels, lege straten en galmende shoppingcentra gapen ons aan. Met open muil. Klaar om ons straks weer op te slokken?

Stel dat jij, Clara, nu zou verschijnen, op de E 40, in de Nieuwstraat, op de luchthaven van Zaventem, frêle, mager, maar in volle Licht? We zouden het in één beeld onmiddellijk begrijpen: ons absurde leven tegenover onze eigenlijke roeping. Want ondertussen ervaren we het aan den lijve: de noodzaak om te zorgen voor elkaar is gelijk aan de onverbiddelijke noodzaak om te overleven. Ons hart opent zich voor een diepere stilte en leven in eenvoud.

We proeven de beslotenheid in verbinding. We voelen hoe dankbaar leven gemeenschap schept. We ervaren een nieuwe wind, een voorzichtige eerbied, het mógen deelhebben aan een lente in overvloed, een sterkere aandacht voor wat gegeven is. Jou en God nabij.

Verbonden met jou vanuit ons kot,

Brigitte

Tekst en foto © Brigitte Puissant
Coverfoto mozaïek van de heilige Clara © kerknet.be

 

 

Boeiend artikel? Help ons zin te geven en te delen

 Dank je wel!

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Gelieve je opmerking in te voeren!
Geef je naam hier op

1,096FansLike

Blijf op de hoogte

Schrijf je nu in voor onze spetterende nieuwsbrief.

Lees ook!

Waarom corona een metafoor is voor de Nieuwe Economie

0
Eind 2019 vroeg MagaZijn-hoofdredacteur Johan Van der Vloet mij om een artikel te schrijven over de nieuwe economie. 'Makkelijk,' dacht ik, tot in mijn...

‘Mama en papa komen terug na de patatjes’

0
De Ayo-relaasjes zijn geschreven beeldjes van een oma die op haar kleinkind past. Ayo is nu 17 maanden. Oma Bibi woont in Gent, Ayo...

Blijf niet de hele dag in je kot!

0
MagaZijn brengt je inspirerende teksten van lezers. Ludo Deleux, vrijwilliger bij Samana,  stelt je een meditatieve wandeling voor, nu we stilaan uit ons kot...

Arm op aarde en rijk in de hemel? Economie volgens Jezus

0
‘Luister goed! Ik zeg jullie dat het voor rijke mensen moeilijk is om het Koninkrijk van God binnen te gaan. Ja, het is gemakkelijker...

Waarom ‘La Peste’ van Albert Camus opnieuw ontdekt wordt

1
Ken je het nog? De verplichte literatuur en bijhorende besprekingen in het middelbaar? Alleen al het feit dat we boeken moésten lezen, was voldoende...

Corona-kitsch?

0
Shari Van Goethem schreef dit opiniestuk voor De Morgen. De krant publiceerde het op woensdag 25 mei 20. Aan MagaZijn gaf ze de toestemming...

Unieke inkijk in het Vaticaanse labyrint

0
'In Rome is er veel geloof. Iedereen laat namelijk een stukje van het zijne achter.' Dit onder katholieken bekende grapje vertolkt de ambigue indruk...

Meest Gelezen

Lisbeth Imbo: ‘Ontmoetingen waarin mensen zich in hun kwetsbaarheid tonen, koester ik’

0
Ze wilde topadvocate worden - ‘assisenpleitster op leven en dood!’ - maar het werd journaliste. Niet toevallig...

Directeur zorg Greet Bonner: ‘Ik wil mensen met een handicap een plek geven in de wereld’

0
‘We hebben een afspraak met Greet Bonner,’ melden we aan de receptie. ‘Je zult haar horen aankomen,’...

Minister van Justitie Koen Geens: ‘Zijn waar je bent, is één van de moeilijkste en waardevolste lessen’

0
Het is kort na de val van de regering en dus hangt er verkiezingskoorts in de lucht....